درباره دکتر علی رفیعی:

 

۱۳۱۷ ـ تولد در اصفهان

گذراندن تحصیلات تا دیپلم در اصفهان.

دروازه‌بانی تیم فوتبال شاهین در نوجوانی در اصفهان.

۱۳۳۶ ـ اخذ بورسیه ورزش و عزیمت به کشور فرانسه.

۱۳۳۸ ـ آسیب‌دیدگی در کوه‌های آلپ در حین اسکی و شکستگی پا و سرآغاز تغییر مسیر زندگی.

اخذ لیسانس و فوق لیسانس جامعه‌شناسی در سوربن.

آشنایی با یک کمپانی فیلم‌سازی و ورود به عرصه بازیگری.

ورود به گروه تئاتر و گذراندن مراحل بازیگری.

گذراندن دوره‌ها بازیگری در موسسه بازیگری شارل دولن پاریس.

آشنایی با ژاک لوکوک و طی دوره‌های بازیگری نزد او.

دستیار کارگردان در تئاتر ملی فرانسه تا درجه دستیار اول کارگردان.

ثبت نام در دانشگاه بین‌المللی تئاتر پاریس.

تحصیل و فارغ‌التحصیلی در رشته تئاتر در دانشگاه سوربن و اخذ دکتری مطالعات تئاتری.

۱۳۵۳ ـ بازگشت به ایران.

تدریس در دانشگاه هنرهای زیبای تهران.

۱۳۵۴ ـ اجرای نمایش «آنتیگونه» با دانشجویان در تالار مولوی تهران.

۱۳۵۵ ـ انتصاب به‌عنوان رییس تئاترشهر تهران.

۱۳۵۶ ـ اجرای نمایش «خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان فراهانی».

اجرای نمایش «شیون و استغاثه پای دیوار بزرگ شهر».

اجرای نمایش «جنایت و مکافات».

استعفا از ریاست تئاترشهر تهران.

انتصاب به‌عنوان رییس دانشکده هنرهای دراماتیک تهران.

۱۳۵۷ ـ انقلاب ایران.

۱۳۵۹ ـ ترک ایران و عزیمت به فرانسه.

۱۳۶۹ ـ بازگشت به ایران.

تدریس در دانشکده سینما تئاتر و تشکیل گروهی تازه از دانشجویان تئاتر.

۱۳۷۲ ـ اجرای نمایش «یادگار سال‌های شن» در تالار وحدت تهران.

۱۳۷۶ ـ اجرای نمایش «یک روز خاطره‌انگیز برای دانشمند بزرگ وو» در تالار وحدت تهران.

۱۳۷۶ ـ کارگردانی تله‌تئاتر «خسیس».

۱۳۷۷ و ۱۳۷۸ ـ اجرای نمایش «عروسی خون» در سالن اصلی تئاترشهر تهران.

۱۳۷۹ ـ اجرای نمایش «رومئو و ژولیت» در تالار وحدت تهران.

۱۳۸۰ ـ اجرای نمایش «شازده احتجاب» در تالار وحدت تهران.

۱۳۸۱ ـ اجرای نمایش «کلفت‌ها» در سالن چهارسو تئاترشهر تهران.

۱۳۸۲ ـ اجرای نمایش «در مصر برف نمی‌بارد» در سالن اصلی تئاترشهر تهران.

۱۳۸۷ ـ اجرای نمایش «شکار روباه» در تالار وحدت تهران.

۱۳۹۲ ـ اجرای نمایش «یرما» در تماشاخانه ایرانشهر تهران، محصول ۲ سال کارگاه بازیگری.

۱۳۹۴ـ اجرای دوباره نمایش «خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان فراهانی» در تالار وحدت تهران.

 

فیلم‌های سینمایی:

۱۳۸۵ ـ کارگردانی فیلم سینمایی «ماهی‌ها عاشق می‌شوند».

۱۳۸۹ ـ کارگردانی فیلم سینمایی «آقا یوسف».

 

طراحی صحنه:

ـ نمایش «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی حمید سمندریان.

ـ نمایش «دختر گل‌فروش» به کارگردانی پروانه مژده.

ـ نمایش «پابلو نرودا» به کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی.

ـ نمایش «نوای سحرآمیز» به کارگردانی سهراب سلیمی.

ـ نمایش «اتاق رویا» به کارگردانی افروز فروزند.

 

ـ علی رفیعی اکنون در آستانه ۸۰ سالگی مراحل آخر تنظیم و چاپ کتاب‌های خود با مضمون تشکیل گروه ـ خلاقیت گروهی ـ کارگردانی تئاتر و… را در دست دارد.

579189
139511031428212749768434

تجربیات علی رفیعی در تئاتر ملی فرانسه و حضور جدی در تحولات تئاتر اروپا در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی منجر به دعوت و بازگشت وی به ایران در سال ۱۹۷۴ میلادی برای تدریس در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. اغراق نیست اگر بگوییم اندیشه و رویکرد مه‌یر هولد، گوردون کریگ و برتولت برشت به واسطه علی رفیعی به جامعه تئاتر ایران معرفی شد.
حضور ایشان باعث تحول و نگاهی نو در زیبایی‌شناسی، طراحی صحنه و میزانسن شد. در اواخر دهه ۶۰ میلادی تئاتر ایران درحال پوست‌انداختن و آشنا شدن با سبک‌ها و شیوه‌های نوین اجرا در جهان بود ولی علی‌رغم این اتفاق غالب نگاه‌ها به طراحی صحنه کلاسیک و رئالیستیک بود، نگاه مدرن به طراحی صحنه برای نخستین‌بار در نمایش آنتیگونه (۱۹۷۵ میلادی) با تکیه بر تحلیل جامعه‌شناسانه و خلق گام‌به‌گام و همزمان طراحی صحنه و میزانسن باعث ایجاد زیبایی‌شناسی متفاوت و منحصربه‌فردی توسط علی رفیعی شد. نمایش آنتیگونه سرآغازی بود برای آشنایی نسل جدید با مفهوم نوین تئاتر در ایران، با رویکرد گذر از «طراحی دکور» به «طراحی فضا» که این طراحی فضا مبتنی بر حضور بازیگر در جهت تعیّن به مکان نمایش است. در این نگرش معماری و نقاشی به‌مثابه عناصر مهم و الهامبخش بر صحنه پدیدار می‌شوند و علی رفیعی را به‌عنوان هنرمندی که صحنه تئاتر را همانند بوم نقاشی در معرض دید مخاطب قرار می‌دهد بدل می‌کند. «شاعر صحنه» عنوانی است که به‌واسطه نگاه موجز دراماتیک علی رفیعی برای عناصر و اجزای صحنه به او اطلاق می‌شود. تئاتر ایران بی‌شک متاثر از نگاه و آموزه‌های اجراهای او است.